Διηγήματα

Το Πάσχα που έβρεχε μπεκερέλ – Ένα διήγημα στο Βήμα

Στο Βήμα της Κυριακής του Πάσχα 28 Απριλίου δημοσιεύτηκε το αφιέρωμα «Στιγμές από ένα Πάσχα», με μικροδιηγήματα των Μυρσίνης Γκανά, Γιάννη Γορανίτη, Δημήτρη Μεσορράχη, Βασιλικής Πέτσα, Θανάση Σταμούλη, Ούρσουλας Φωσκόλου.  Η δική μου συνεισφορά έχει τίτλο «Το Πάσχα που έβρεχε μπεκερέλ». Όλα τα διηγήματα στο site του Βήματος. Το Πάσχα που έβρεχε μπεκερέλ Κυριακή των… Continue reading Το Πάσχα που έβρεχε μπεκερέλ – Ένα διήγημα στο Βήμα

Διηγήματα

Επαφή ασφαλείας – Ένα διήγημα στο Playboy

Αναβιώνοντας την κλασική παράδοση του αμερικανικού Playboy και τιμώντας την παρακαταθήκη της περιόδου του Ανταίου Χρυσοστομίδη, η ελληνική έκδοση του Playboy δίνει ξανά χώρο στο διήγημα. Είναι μεγάλη μου τιμή που στο πρώτο τεύχος της νέας περιόδου φιλοξενείται το διήγημά μου με τίτλο «Επαφή ασφαλείας».

Διηγήματα, Παρουσιάσεις/ Κριτικές

Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου στην Πεζογραφία από τον «Αναγνώστη»

Σε μία κατάμεστη αίθουσα στο Μουσείο Μπενάκη ανακοινώθηκαν στις 12 Ιουνίου τα Λογοτεχνικά Βραβεία του Αναγνώστη 2018. Το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου στην Πεζογραφία απονεμήθηκε στον Γιάννη Γορανίτη για το «24» (Εκδ. Πατάκη). O Γιάννης Γορανίτης δήλωσε για τη βράβευσή του: «Το βραβείο της επιτροπής του “Αναγνώστη” ήταν για μένα μια απρόσμενη ώθηση, ένα εφαλτήριο που ελπίζω να λειτουργήσει δημιουργικά… Continue reading Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου στην Πεζογραφία από τον «Αναγνώστη»

Διηγήματα

Οταν παντρευτούμε, δεν θα τσακωνόμαστε ποτέ

Το καλοκαίρι του ’89 στο Κιάτο, όλες οι μέρες ήταν χάλια. Εκείνη η Παρασκευή, όμως, ήταν η χειρότερη. Η μητέρα είχε ξυπνήσει με νεύρα. Καθόταν στον καναπέ κι έπινε τον καφέ της με κοφτές γουλιές. Εγώ απέναντι, στη σπασμένη πολυθρόνα, ξεφύλλιζα ένα χιλιοδιαβασμένο Μπλεκ. Είχε πάει μεσημέρι όταν τη ρώτησα πότε θα πάμε στη θάλασσα.… Continue reading Οταν παντρευτούμε, δεν θα τσακωνόμαστε ποτέ

Διηγήματα

Τίποτα πια δεν έχει νόημα – Γράμμα σ’ έναν (λογοτεχνικό) ήρωα

Γράμμα σ’ έναν (λογοτεχνικό) ήρωα Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο λογοτεχνικό τους ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας. Γεια σου φίλε, Πάνε χρόνια από την τελευταία μας συνάντηση. Πολλά χρόνια. Εγώ μεγάλωσα, εσύ αγέραστος. Τότε όμως ήμασταν περίπου συνομήλικοι. Είχα… Continue reading Τίποτα πια δεν έχει νόημα – Γράμμα σ’ έναν (λογοτεχνικό) ήρωα