Here we are, trapped in the amber of this moment. There is no why.

Kurt Vonnegut

Ο Γορανίτης δεν μας δίνει μια συλλογή διηγημάτων αλλά ένα οιονεί πολυπρόσωπο και πολύτροπο μυθιστόρημα δρόμου που διακρίνεται (και πρέπει να επαινεθεί) για την πολλαπλότητα του λόγου του: λόγος ασθματικός και παραληρηματικός, λόγος αγχώδης και παιδικός ή εφηβικός, λόγος όμως επίσης καθημερινός και λαϊκός, με τα κοινωνικά και τα πολιτικά του θραύσματα να σκορπίζουν προς πάσα κατεύθυνση, χωρίς ευτυχώς να προκαλείται ποτέ η αίσθηση της σύγχυσης και του χάους.

Ολόκληρη η κριτική: (περισσότερα…)

Άνθρωποι στο τρένο Του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου (Το Βήμα, 29/04/2018)

Σπάνια συνωμοσιολογία που ανθεί ευρύτατα σε στρώματα λαϊκών ανθρώπων είτε συνδέεται με τον προσωπικό τους χώρο είτε με τον δημόσιο, απέκτησε στη σύγχρονη πεζογραφία μια τόσο καίρια μορφή όσο στα διηγήματα του Γιάννη Γορανίτη ώστε τα «τυχαία» θραύσματα που τη συγκροτούν, σε συνδυασμό μ’ έναν χώρο όπως αυτός του τρένου που μέσα του αναπτύσσεται, να παραπέμπει σε μια εντελώς απροσδόκητη μεταφυσική της γλώσσας και των ανθρώπων.
Ολόκληρη η κριτική:  (περισσότερα…)

Βλέμματα στα βαγόνια Του Θανάση Θ. Νιάρχου (Τα Νέα, 12/5/2018)